Op het tweede gezicht…

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig. (2 Korintiërs 4:18)


Een reactie plaatsen

Biblegum 1: Met passie!

Als Zoon van God had Hij alle eer, rijkdom en macht. Engelen dienden Hem. Hij leefde in volmaaktheid bij Zijn Vader. Maar Hij wilde worden als een schepsel – een mens – die Hij zelf had gecreëerd. Hij werd mens om de relatie tussen de Schepper en het schepsel te herstellen.

Hoe zouden de engelen dit gebeuren hebben gadegeslagen! Zij moeten in dit reddingsverhaal vol spanning af en toe hun adem hebben ingehouden.

jezus bidtToen het moment dichterbij kwam dat Jezus zou lijden en sterven, werd Hij angstig en overmand door verdriet. Het zou voor Hem geen moeite geweest zijn om die ellende uit de weg te gaan. Hij had de bijstand van zijn dienaren (de engelen) kunnen bevelen. Of denkt u dat Ik Mijn Vader nu niet kan bidden, en Hij zal Mij meer dan twaalf legioenen engelen ter beschikking stellen? (Mattheüs 26:53) Een Romeins legioen bestond uit ongeveer 6000 man! Dus meer dan 72 000 engelen!

Maar… Hij wilde deze opdracht vervullen!

Zijn grote liefde voor God de Vader en voor ons bracht Hem tot een passionele overgave. Ook al vroeg Hij drie keer aan Zijn Vader dat deze beker aan Hem voorbij mocht gaan, toch zei Hij: “niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede”. Hij wist dat alleen Hij dit lijden kon dragen en dat alleen Hij de straf op al onze overtredingen teniet kon doen. Hij betaalde de bruidsprijs omdat Hij van ons – Zijn Bruid – houdt. Omdat Hij ons bij Zich wil hebben gaf Hij Zichzelf en overwon de dood.

Zijn inzet voor Zijn Vader was groot en volmaakt. Zijn gedrevenheid om de mens weer met Zijn Vader te verzoenen was niet te stuiten.

Niemand heeft een grotere liefde dan zijn leven te geven voor een vriend! En Hij deed het, voor vriend én vijand! God echter bevestigt Zijn liefde voor ons daarin dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. (Romeinen 5:8)

Hij toonde Zijn onvoorwaardelijke trouw aan de wil van Zijn Vader en vervulde nauwgezet alle profetieën die vervuld moesten worden.

drie kruisenIn Zijn grootste nood, pijn, verdriet en eenzaamheid werd Hij verlaten door Zijn vrienden. Eén van Zijn trouwste leerlingen en volgelingen beweerde Hem niet te kennen. Hij werd zelfs verlaten door Zijn Vader zodat wij nooit van God verlaten hoeven te zijn!

Even ervoor was Hij nog met veel lof en gejubel Jeruzalem binnengehaald. De inwoners dachten dat Jezus nu een einde zou maken aan de bezetting en verdrukking door de Romeinen. Maar er kwam een einde aan de verdrukking van de mens.

Ieder mens die kiest voor een leven met Jezus mag proeven van echte vrijheid. Zijn leven krijgt een heel ander perspectief. Hij kan niet meer aangeklaagd worden! Hij hoort bij Jezus, hij behoort tot Zijn bruid!

Jezus liet door Zijn opstanding zien dat we zelfs de dood niet meer hoeven te vrezen. Ook dat moment is in Zijn handen. Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel? De angel van de dood is de zonde, en de zonde ontleent haar macht aan de wet. Maar laten we God danken, die ons door Jezus Christus, onze Heer, de overwinning geeft. (1 Korintiërs 15: 55-57)

Wat een indrukwekkende, onbevattelijke liefde heeft Hij ons laten zien!

Om op te kauwen:

  • Sta stil en overdenk die grote daad van liefde die Jezus jou betoonde.
  • Laat tot je doordringen dat Jezus vrijwillig en uit passie het lijden onderging met als doel jou weer totaal met God te verzoenen (lees bijvoorbeeld deze gedeelten nog eens in de evangeliën)
  • Schamen wij ons voor Jezus? Zouden wij Hem (niet) verloochenen?
  • Beantwoorden wij Zijn passie voor ons met evenveel passie voor Hem?
  • Wat doe jij met die grote daad van liefde voor jou? Aannemen of weigeren?


Dit is een artikel in een nieuwe categorie genaamd “Biblegum ©”.
De categorie “Biblegum ©” bevat korte artikeltjes over een onderwerp uit de Bijbel met aan het eind wat nadenkertjes “om op te kauwen” tijdens de dag. Dit artikel is wel een XL-Biblegommetje omwille van Pasen.


1 reactie

Hygiënisch bezig?

handenwassenDe meesten van ons houden ervan om er netjes en verzorgd uit te zien. Nagels en haren worden tijdig geknipt. Een douche, een bad. De tanden gepoetst. Geschoren en gekamd. En je voelt je een ander mens!

Onze persoonlijke verzorging en hygiëne, het ‘onderhoud’ van ons lichaam, het is ons wat waard. Je steekt er tijd in. Je koopt er producten voor. En dat mag ook, wij zijn geschapen naar Gods beeld en zijn een tempel van de Heilige Geest. Alle verzorging waard dus!

Maar hoe zit het met onze geestelijke hygiëne?
Zorgen we er met evenveel passie en ijver voor dat onze geestelijke hygiëne op punt staat?
Verzorgen we ons geestelijk leven met dezelfde toewijding als ons lichaam?
Investeren we in ons geestelijk welzijn?
Houden we ons geestelijk rein en heilig: benoemen en belijden we onze zonden? “Want Ik ben de HEERE, uw God. U moet u heiligen en heilig zijn, want Ik ben heilig” lezen we in Leviticus 11:44.
En wat met ons geestelijk onderhoud: zorgen we voor een regelmatige ‘beurt’ van lofprijs, aanbidding, Bijbel lezen en bidden?
Houden we ons hart en onze ziel zuiver? Houden we het rein door weg te blijven van vervuilende invloeden, bijvoorbeeld door wat we zien? De lamp van het lichaam is het oog; als dan uw oog oprecht is, zal heel uw lichaam verlicht zijn; maar als uw oog kwaadaardig is, zal heel uw lichaam duister zijn. Als het licht dat in u is, duisternis is, hoe groot is dan de duisternis zelf!” (Mattheüs 6: 22-23)

KindBijbelBiddenLaten we met dezelfde toewijding die we hebben voor de verzorging van ons lichaam, ook zorgen voor ons geestelijk welzijn. Zoals het kinderliedje zegt: “Lees je Bijbel, bid elke dag, dat je groeien mag!”

Zorgen voor ons lichaam, voor ons gezin, voor onze auto. Dat is zorg dragen. Verantwoordelijkheid nemen.
Bezorgd zijn, is echter een stap te ver. Hij zal tenslotte geven wat we nodig hebben, als we onze prioriteiten maar goed weten te leggen. Iemand zei eens: “Ik eet ’s morgens niet voordat ik geestelijk voedsel heb gehad, dat is even levensnoodzakelijk!”
Even hard hongeren naar Gods Woord en omgang met Hem als uitzien naar een goede maaltijd; het is niet onmogelijk maar kost wel inspanning!

Jezus kende die geestelijke honger als geen ander. Het was Zijn voortdurende verlangen om de wil van Zijn Vader te doen. Als Jezus na een stevige voetreis moe bij een put neerzakt en een ontmoeting heeft met een Samaritaanse vrouw, laat Hij zien dat Hij zijn geestelijke honger belangrijker vindt dan zijn lichamelijke noden. “…intussen vroegen de discipelen Hem: Rabbi, eet toch iets. Maar Hij zei tegen hen: Ik heb voedsel te eten waarvan u geen weet hebt. De discipelen dan zeiden tegen elkaar: Iemand heeft Hem toch niet te eten gebracht? Jezus zei tegen hen: Mijn voedsel is dat Ik de wil doe van Hem Die Mij gezonden heeft en Zijn werk volbreng.” (Johannes 4: 31-34)

Alles was bij Hem ondergeschikt aan het realiseren en het zichtbaar maken van het Koninkrijk van God. “Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden? Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt. Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden.” (Mattheüs 6: 31-33)


3 reacties

Geen leven zonder zout!

rijst suiker zoutOnze jongste had onlangs nog eens een fikse buikgriep. Dat gaat niet ‘in je kouwe kleren zitten’!
Een paar dagen lang hield hij niets binnen. Armzalig gekerm vanaf de bank, smekend om water. Maar dat mochten we maar heel gedoseerd geven. Het had geen dag langer mogen duren of het was een ziekenhuisopname geworden.
Een laatste poging om de machine weer op gang te krijgen, was het poedertje: een glucose-zoutoplossing met rijst. Wat zo’n brouwseltje toch kan doen. Het waren dé grondstoffen die zijn lichaampje nodig had. In de volgende uren leefde hij snel weer op!

Een mens kan naast water (vocht) niet zonder suiker en zout. Dat was duidelijk te zien na een paar dagen van ‘niets meer binnenhouden’. De levenskracht verdwijnt en er blijft een ellendig hoopje zielig leven over. Wat zijn we toch kwetsbaar als mens.

Het nut van zout
Maar waar is dat zout dan eigenlijk goed voor? Deskundigen omschrijven het zo. “Natrium heeft in het lichaam een aantal functies, zo regelt het de water- en zouthuishouding. De verhouding tussen de hoeveelheid water en de hoeveelheid zout in het lichaam wordt geregeld door de nieren. Daarnaast regelt natrium de zuurgraad van de weefselvloeistof. Ook zorgt natrium voor het doorgeven van zenuwprikkels en het samentrekken van de spieren. Een andere functie van natrium, in samenwerking met kalium, is het regelen van de bloeddruk.”*

Dus, zout heeft een belangrijke rol in ons lichaam.  Zo hebben wij als kinderen van de Here God ook een heel belangrijke functie binnen Zijn lichaam, maar ook in onze omgeving (dat zijn ook diverse levende systemen of organismen). Ook al voelt en lijkt dat misschien niet zo.

Jezus zegt ons dat wij het zout van de aarde zijn. Wij moeten ervoor zorgen dat de krachtige eigenschappen van zout een realiteit worden (en blijven) in de wereld rondom ons. Wij moeten de wereld bewaren tegen bederf. Wij zijn smaakmakers in deze ‘verflauwende’ wereld. Maar we zorgen ook voor een goede werking van het levende lichaam, Zijn gemeente. Maar dus ook in onze samenleving hebben we die functie. We zorgen ervoor dat de samenleving reageert op ‘zenuwprikkels’ en de ‘spieren in actie komen’. Die gezonde en normale werking van kerk en samenleving, daar moeten wij ons voor blijven inzetten.

Een tekort aan natrium zorgt ervoor dat zenuwprikkels niet meer doorgeven worden, leerden we. Als wij als zout-zijnde onze functie dus niet meer vervullen, zien we afstomping en apathie in de samenleving. De prikkels om de gewenste reacties uit te lokken, vallen stil door het gebrek aan zout. De samenleving (als lichaam bekeken) functioneert niet meer zoals het zou moeten. De spieren, die maken dat we functioneren zoals het moet en zoals gewenst, verstijven. Ze worden niet meer aangestuurd. Het lichaam kan niet meer doen waarvoor het bedoeld is.

suikerJezus zegt: U bent het zout van de aarde; maar als het zout zijn smaak verloren heeft, waarmee zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer voor dan om weggeworpen en door de mensen vertrapt te worden” (Mattheüs 5: 13, zie ook Lucas 14:34 en Marcus 9: 49 en 50).

Hoe zijn wij dan zout?
We kunnen in deze wereld, in onze samenleving enkel de functie van zout vervullen door de Heilige Geest die in ons woont. Die stelt ons in staat te reageren tegen onrecht, verbittering, verharding, tegen a-sociaal gedrag, tegen wraak en uitstoting, enz.
Van nature hebben we nog steeds vaak de neiging ‘ons vlees’ te volgen. Als iemand ons kwetst of ons afwijst, reageren we ons direct af en zetten die persoon op z’n plaats. Of we vallen terug in een slachtofferhouding. Als we ons niet erkend en bewonderd voelen, gaan we die erkenning en waardering zoeken. En niet altijd op een mooie manier. Als we denken gelijk te hebben maar dat toch niet blijken te hebben, is het moeilijk dat toe te geven. Als we te snel oordeelden maar de waarheid toch anders bleek, is het moeilijk dit te erkennen.

Maar als wij zout zijn in ons gezin, in de kerk, in onze omgeving en op onze werkplek, worden we smaakmaker en sterkhouder. We zullen het goede versterken en bescherming bieden tegen bederf en achteruitgang. We zullen ervoor zorgen dat die systemen (lichamen) beter functioneren. Ledematen zullen functioneren waarvoor ze bedoeld zijn. Maar pas op, niet wij maar enkel Hij kan dit door ons heen bewerkstelligen.

We bewandelen de smalle weg. Het kost moeite en pijn om dat zout te zijn, want we moeten sterven aan onszelf. Maar als we het goede doen en de mensen die ons vijandig gezind zijn ‘de mond kunnen snoeren’ of hen ‘tot inzicht’ kunnen brengen, dan is het die beloning toch waard, niet?
Dat lezen we in de eerste brief van Petrus: “Leid te midden van de ongelovigen een goed leven, opdat zij die u nu voor misdadigers uitmaken, door uw goede daden tot inzicht komen en God eer bewijzen op de dag waarop hij komt rechtspreken. God wil namelijk dat u door het goede te doen onwetende dwazen de mond snoert (1 Petrus 2: 12 en 15).”

Vervullen wij die rol van zout in ons gezin, in de kerk, in onze omgeving en op ons werk?
Hoe geven we invulling aan die rol?
Proberen we dit telkens zelf voor elkaar te krijgen of gaan we hiervoor naar de Bron des Levens?  

Op welke vlakken heeft onze omgeving die bederfwerende invloed van ons nodig?
Hoe maken we dit concreet?
Op welk vlak(ken) kost het ons (nog) moeite om onze ‘zoutende rol’ op te nemen?

Leg het alles voor aan Hem die ons geeft eenvoudig weg en zonder verwijt.
Weet dat we Zijn zout zijn en de wereld ons nodig heeft, ook al krijgen we vaak een andere indruk!

*bron: http://www.zoutbeperkt.nl/rol-van-zout