Op het tweede gezicht…

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig. (2 Korintiërs 4:18)


2 reacties

De mens wikt en beschikt!

De mens wikt! En beschikt?

De mens wikt! En beschikt?

Geen antwoord
‘Dus, ik herhaal even. Jij zegt: God is er altijd geweest. Hij is het Begin en het Einde. Hij is eeuwig. Hij is de Schepper van alles.’
  ‘Ja, dat klopt.’
‘Maar dan is Hij dus ook de Schepper van het kwade?! Als Hij aan het begin van alles staat, dan dus ook van het kwade, niet? Christenen zeggen dat het kwaad van de duivel komt. Maar God heeft de duivel, die eerst een van Zijn engelen was, toch gemaakt? De satan had een eigen wil gekregen. Hij kon blijkbaar kiezen om hoogmoedig te worden? Hoe kon hij dan hoogmoedig worden in een volmaakte schepping? Was alles dan toch niet zo volmaakt? Of was het vanaf het begin Zijn bedoeling dat dit allemaal zo zou lopen…?’

Vragen waarop onze antwoorden vaak tekort schieten of op zijn minst onvolmaakt zijn.
God maakte de mens niet als robot zodat deze Hem verplicht zou liefhebben. Zelfs zijn engelen hadden de keuze om voor of tegen Hem te kiezen. Want pas dan kan je écht kiezen, uit overtuiging en liefde. Niet als een plicht. En als je mag kiezen, moet er ook iets te kiezen zijn…

Geeft mij deze onduidelijkheid zoveel twijfel dat ik besluit dat het ‘dus toch allemaal niet klopt en niet uit te leggen is’?
Nee, toch niet!
Want ik weet ook andere dingen.

Hoe is het mogelijk!
Ik moet aan Job denken. Hij dacht te weten hoe het allemaal in elkaar zat. Hij dacht God te kennen. Hij dacht Zijn handelen te kunnen verklaren. God wilde daar graag meer over horen van Job. Als een beklaagde mocht hij voor de Rechter verschijnen. Hij werd verhoord door de Schepper zelf. Hij wist het toch allemaal? Dus hij mocht het ook gaan uitleggen aan God.

Job mocht het gaan uitleggen aan God.

Job mocht het gaan uitleggen aan God.

En wij…? Zijn wij niet als Job?
Wij weten toch ook precies hoe het allemaal zit.
Wij weten wat juist is en wat niet.
Wat rechtvaardig is en niet, wij bepalen het!
‘God, het kan toch niet zijn dat…!’
‘Waarom gebeurt dit…!’
‘U kan toch niet toestaan dat…!’
‘Als U een God van liefde bent, hoe is het dan mogelijk dat…!’
Wij zijn de maatstaf! En wij oordelen en veroordelen… met onze maatstaven.

Wie zeg jij dat Ik ben?
Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven, durfde Iemand 2000 jaar geleden te zeggen.
En Hij vroeg het ook aan Zijn volgelingen: ‘En wie ben ik volgens jullie?’ ‘U bent de messias, de Zoon van de levende God,’ antwoordde Simon Petrus. (Mattheüs 16: 15-16, NBV)

Wie is Jezus volgens jou?

Dat kunnen we enkel ten volle vatten als God het ons openbaart. Het is iets dat Hij alleen maar in ons hart kan leggen. Jezus zei Petrus dat zijn belijdenis hem niet door mensen was geopenbaard maar ‘door mijn Vader in de hemel.’ (Mattheüs 16: 17b, NBV)

We kunnen enkel bij Hem komen als het ons door de Vader gegeven is. Toen Jezus dit zei ‘trokken veel leerlingen zich terug en gingen niet verder met hem mee’. Jezus vroeg zijn discipelen of zij ook wilden weggaan. Maar Simon Petrus beleed opnieuw dat Jezus volgens hem de Heilige van God was. ‘Naar wie zouden we moeten gaan, Heer?’ zei Petrus. ‘U spreekt woorden die eeuwig leven geven, en wij geloven en weten dat u de Heilige van God bent.’ (zie Joh. 6: 65 – 69)

Herken je dat gevoel?
Naar wie zou ik moeten gaan?
Welk alternatief heb ik als ik Jezus loslaat?
Is hetgeen de wereld me biedt méér en béter dan Zijn Woorden van eeuwig leven?
Is dát beter dan een leven met Hem en in Zijn nabijheid?
Wat antwoord jij op de lokroep van de wereld als Jezus je vraagt: ‘Wil je me ook verlaten?’

Bescheidenheid
Job dacht iets van God te weten, maar gaf na Gods uitleg en tussenkomst toe dat hij God eigenlijk maar kende van een afstand.
‘Eerder had ik slechts over u gehoord,
maar nu heb ik U met eigen ogen aanschouwd.
Daarom herroep ik mijn woorden en buig ik mij,
zoals ik hier zit in het stof en het vuil.’ (Job 42: 5-6)

Mij past bescheidenheid, zoals Job. Voor die grote almachtige Schepper van hemel en aarde is het enkel gepast om te buigen en te zwijgen. Niet uit angst, maar uit diep ontzag en respect om wie Hij is. Een verterend vuur maar ook een liefdevolle Vader. Zijn trouw en goedheid zijn oneindig.

Maria luistert aan de voeten van Jezus.

Maria luistert aan de voeten van Jezus.

Ik hoef niet alles te begrijpen. Boven alles wil zoals Petrus proclameren dat Jezus de messias is, de Zoon van de levende God!
‘Slecht één ding is nodig.’ Aan Zijn voeten wil ik zitten en luisteren naar Zijn woorden die leven geven (zie Lucas 10: 38-42).
Mmmm… heerlijk veilig!


Een reactie plaatsen

Leven door de Geest. Leven in vrijheid!

Duif

Pinksterfeest!
We denken deze dag terug aan de indrukwekkende boost die de gemeente van Jezus kreeg doordat de Heilige Geest over hen kwam. Jezus had voor Zijn hemelvaart beloofd om ons niet als wezen achter te laten.

Hij zou een Kracht over ons laten komen waardoor we dingen zouden kunnen zeggen, doen en laten zien die we nooit uit onszelf zouden kunnen. Hij stuurde ons de Heilige Geest. Samen met de Vader en de Zoon is Hij echt en eeuwig God. Hij is onze Trooster en zal eeuwig bij ons blijven.

Met die Kracht die van God komt, kunnen we Zijn getuigen zijn. Dichtbij en tot de uiterste der aarde.

Met de kracht van de Heilige Geest kunnen we bergen verzetten, mensen vertroosten.
Kunnen we liefde geven terwijl we eigenlijk wraak zouden willen nemen.
We kunnen talen spreken waarmee we harten van mensen bereiken die we anders nooit zouden kunnen bereiken.
Met Zijn Geest zijn we tot veel meer in staat dan wij zelf kunnen en voor mogelijk houden.
Dat is Goddelijke kracht!
Die Kracht stelt ons in staat Goddelijke dingen te doen op deze aarde, in onze buurt, op school, bij onze familie en vrienden, in de kerk en op ons werk!

Maar de volle kracht en de werking van de Heilige Geest kan pas zichtbaar worden als wij minder willen zijn.
Als wij minder willen sturen, regelen en bedenken.
Die krachten in ons zijn sterk! Die neiging om zekerheden te creëren die het toch niet blijken te zijn.
Om zelf alles mooi voor elkaar te krijgen en vanuit ons enthousiasme wel even te zeggen hoe het moet gebeuren…

In onze relatie en onze weg met Hem, komt het steeds weer terug: wij moeten leren loslaten en alles wat ons aangaat aan Zijn voeten leggen.

Als we geen uitzicht meer hebben in ons leven.
Als we moe zijn, en uitgeput.
Als we niet meer weten hoe verder.
Als we onze kansen hebben verpruts en in zwaar weer verkeren.
Als we het allemaal niet meer weten.
Ja, dan kan Hij aan de slag in ons leven!
Dan kan hij het stuur overnemen en de koers bepalen.
Als we Hem maar uitnodigen om het stuur over te nemen…

Leven met de Geest en door de Geest, ergens een mysterie?
Soms moeilijk te pakken en uit te leggen.
Om er iets van te begrijpen moet je zélf op stap gaan met Hem.
Loslaten en je leven toevertrouwen aan Hem.
Telkens weer je voet op het water zetten en geloven dat Hij je draagt.

Een leven aangestuurd door de Heilige Geest heeft zoveel méér te bieden.
Ja, het is soms een zoektocht.
Het is de smalle weg, met kuilen, stenen en hobbels.
Het is soms woestijn.
Maar juist in die woestijn is er die prachtige oase met heerlijk helder water en verkoelende schaduw.

oase woestijn

Waar de Geest kan werken, komt er leven.
Daar zien we iets gebeuren dat alleen van God kan komen.
Hij heeft ons namelijk bekwaam gemaakt om dienaars van het nieuwe verbond te zijn, niet van de letter, maar van de Geest; want de letter doodt, maar de Geest maakt levend. (2 Kor. 3:6)

Merken we dat ook niet in onze kerken? Waar het om de letter gaat, groeit er een verstikkende en beknellende sfeer.
Maar als we Gods Geest zien werken, ervaren we leven, vrijheid en vreugde.
De Heere nu is de Geest; en waar de Geest van de Heere is, daar is vrijheid. (2 Kor. 3:17)

vrijheid man

Vrijheid, zo leren we ook telkens weer bij de herdenkingen van WO I en WO II en de bevrijding, moeten we bevechten!
We moeten daar allemaal inspanning voor doen.
Als we niet alert zijn, drijven we weer af naar uitwassen die leiden tot geweld, oorlog, onderdrukking en vervolging.

Daarom: “Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft, en laat u niet weer met een juk van slavernij belasten.” (Galaten 5:1)

Lang leve de vrijheid?! Ja, maar dan wel échte vrijheid!
Die kan alleen onze Schepper ons geven, in overvloed!
Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed hebben. (Johannes 10:10)


Een reactie plaatsen

Woorden voor deze tijd

Aardbol

De tijd van Mijn eindgerichten is nabij.
De mensheid geeft geen acht op waarschuwingen.
Ze keren hun rug naar hun Schepper toe.

Ze wezen Mij af als hun Koning, wilden een eigen aardse koning en zijn nu zelf koning over hun eigen leven geworden. De mens beslist.
De open, afhankelijke houding naar Mij is vervangen door stugge zelfgerichtheid.

Ik roep ze, trekt hun aandacht, zwaai, wenk, spring, maar Ik zie enkel hoe talloze mensen apathisch hun gezicht keren en hun rug naar Mij toe draaien.
Ze kijken liever naar het schouwspel van de wereld, het vermaak, vertier, plezier en de geneugten.  Het is een verdovende en verstikkende manier van leven die naar de dood leidt, naar gebondenheid in plaats van vrijheid, naar wanhoop in plaats van hoop, naar onrust in plaats van vrede.
Zagen ze het maar in!

Jezus handen kind

Met een verscheurd hart laat Ik Mijn handen zien die de littekens van Mijn liefde dragen. Maar ze draaien hun rug naar me toe.
De tijd van genade zal weldra een einde kennen.
Ik sta er met Mijn uigestrekte handen.
Ik sta klaar om iedereen die wil met Mijn armen te omsluiten.

Kom, en reik me je hand!
Laten we samen op pad gaan en de schatten ontdekken die Ik voor je heb.
Ik wil je Mijn eeuwige Shalom geven, een vrede die je bij niemand en nergens anders kunt krijgen dan bij Mij.
Komt tot Mij, Ik sta aan de deur en klop. Als je de deur opent, zullen we samen maaltijd houden.
Ik zal je leiden en je de weg wijzen tot het volle leven!