Op het tweede gezicht…

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig. (2 Korintiërs 4:18)


3 reacties

Fakebook

Ik waag me weer even op Facebook.
Schoorvoetend, alsof ik met mijn dikke teen voorzichtig het koude, donkere water aftast.
Ik frutsel aan het slot, de deur gaat te gemakkelijk open.

Vinden ze me nog like...?

Vinden ze me nog like…?

De nieuwsgierigheid wint.
Vinden ze me nog like?
Ik tel m’n likes en lik m’n wonden.
Welke nieuwsberichten bevolken mijn pagina?
Leuke weetjes, prachtige natuurfoto’s.
Indrukwekkende prestaties van de mens, in een filmpje weergegeven.
Ook emotionele, ingrijpende en andere heftige beelden.
Is het echt? Is het waar?
Meer dan eens blijk ik achteraf in de aap gelogeerd te zijn.
Pakkende en ontroerende beelden bleken in scène gezet.
Heb ik me weer laten rollen?

Echt of toch niet?

Echt of toch niet?

Wat is er echt in deze fictieve, digitale wereld?
De reacties, de opmerkingen, de verhalen en de likes?
Goedbedoeld of te gemakkelijk gegeven?
Oprecht? Of agressief en overmoedig, want veilig achter het scherm kan niemand me wat.

Ik voel me zowaar in een bruingroenig moeras wegzinken.
Verwarring. Emoties.
Tientallen reacties, van stralend positief tot zwaar cynisch en sarcastisch.
Echt. Gemeend? Gemaakt?
Het gif voel ik langzaam door m’n aderen stromen.
Het bijt, het brandt.
Sluipende onrust overmant me.

Ik schrik wakker uit m’n verdoving.
Wat! Een half uur om!

... een warme gloed op mijn realface

… een warme gloed op mijn real face

De zon breekt door de wolken. Krachtig licht zorgt voor een warme gloed op mijn real face.
Oef, gelukkig is er nog die echte wereld.
Lang niet altijd prettig en positief. Maar wel real.
Echte mensen, hoewel soms ook fake, maar je kan er tenminste live mee praten.
Je kan hun gezichten zien, hun uitdrukking aflezen, de toon horen, echte emoties zien.

In het echte leven valt het al niet mee om echt van echt te onderscheiden. Laat staan in de digitale. Maar wat houd ik opeens van de échte mens en de échte wereld.

Voor ik het weet, verlaat ik het Fakebook.
Want wat is er van waar?

Ik grijp om me heen en zoek naar houvast.
Ik zoek iets puurs, iets écht echt.
Iets dat altijd waar is en zal zijn.
Ik zoek een ruggengraat, iets waar ik van opaan kan.
Iets dat nooit vergaat, maar altijd juist blijkt te zijn.
Iets als een kompas, zodat ik m’n richting weer vind.

Weer richting vinden.

Weer richting vinden.

Ik grijp me vast aan het touw dat me wordt toegeworpen.
Met een ruk word ik uit het slobberige moeras omhoog getrokken.
De gasdampen prikkelen akelig mijn neus.
De blubber en modder druipen van me af, maar ik ben verlost!
Iemand spuit me schoon en heeft een mooi setje nieuwe witte kleren voor me klaarliggen.
Ik krijg een boek in m’n handen geduwd.
‘Dit zoek je, ik weet het zéker,’ zegt een Stem.
In mijn handen ligt het RealBook.

Ik voel een diepgaande rust over me komen die elke cel in mijn lichaam ontspant.


1 reactie

Wie volg jij?

Deze tijd kent heel wat volgers en volgelingen.
De sociale media roept je niet alleen op om te liken maar ook om te volgen.
Eén klik en het is geregeld.

follow me

De sociale media roept je toe: ‘Volg mij!’.

Tweeduizend jaar geleden werd er ook druk gevolgd. Rabbi’s liepen in Galilea rond, omringd door leerlingen die het onderricht van hun meester opslorpten. Het was een eer om een Rabbi te mogen volgen! Dan behoorde je echt tot de geestelijke upper class.
Ook Jezus was rabbi in die tijd. Hij riep twaalf mannen om Hem te volgen. En er zouden zich nog velen aansluiten.

Jezus was een heel eigenzinnige rabbi. De geestelijke klasse kreeg geen greep op Hem.
Jezus deed geen moeite om zich aan het systeem aan te passen. Hij ging zijn eigen weg en lette niet op populariteitscijfers.
Hij zette de zaak op scherp: ‘Je bent voor of tegen mij’ en zei: ‘Als je mij wil volgen, kost je dat alles!’
Zijn boodschap was confronterend: ‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en mij volgen (Mattheüs 26:24).’ Het was geen dreigement, wel een heldere boodschap; om potentiële volgelingen te wijzen op de kostprijs. Jezus hield niet van de kleine lettertjes.

– Jezus hield niet van de kleine lettertjes – 

Hem volgen is niet voor watjes. Hij vraagt dat jij alles wat jou nog enigszins vasthoudt in dit aardse leventje, in Zijn handen legt. Carrière, rijkdom, bezit, relaties, gezondheid…
Hij wist bij de rijke jongeling de vinger op de zere plek te leggen. Jezus vroeg aan hem: ‘Wil je je aardse schatten opgeven om een schat in de hemel te beërven?’ (vrij vertaald naar Mattheüs 19:21). Nee, dat klonk de welgestelde jongeman niet als muziek in de oren…

rijke jongeling

Hij ging bedroefd weg…

Jezus weet wat jou tegenhoudt om Hem met volledige overgave te volgen.
Hij weet wat jou afremt om Hem onvoorwaardelijk te volgen.
Durf je Hem ernaar te vragen? Of ben je bang dingen te verliezen die je zo koestert…

– Want je gaat dingen zien, die je anders niet zou opmerken. –

Als je Hem volgt, verzamel je schatten.
Schatten in de hemel, maar ook hier op aarde. Want je gaat dingen zien, die je anders niet zou opmerken. Je gaat dingen meemaken, die anders aan je voorbij waren gegaan.
Je kan alles verliezen, maar wat je ervoor terugkrijgt weegt niet op tegen alles wat de wereld je biedt.
Hij vraagt alles! Maar Hij gaf ook alles! Voor jou!
Zou Hij als bedenker van het leven niet weten wat de mens écht nodig heeft…?

Petrus vroeg zich ook af wat hij zou terugkrijgen voor alles wat hij had opgegeven. ‘Maar hoe zit het met ons? Wij hebben alles achtergelaten om met u mee te gaan.’ Jezus zei: ‘Luister goed naar mijn woorden: Als je kiest voor mij en voor het goede nieuws, moet je bereid zijn om alles op te geven: je broers en je zussen, je ouders en je kinderen, je huis en je land. Maar je krijgt er honderd keer zo veel voor terug: broers en zussen, ouders en kinderen, huizen en land. Je zult het heel moeilijk hebben. Maar als Gods nieuwe wereld komt, krijg je het eeuwige leven.’ (Marcus 10: 28-30, BGT)
Je krijgt honderdvoudig terug wat je investeert, om het in de tijdsgeest van vandaag te zeggen. Wie zou niet tekenen voor zo’n rendement? Maar… je moet hem niet volgen om er zelf beter van te worden. Als je Hem volgt, is het uit liefde voor Hem. Hij heeft betaald voor jouw leven.

– Wie zou niet tekenen voor zo’n rendement? –

Volgen. Een druk op de knop, zonder verplichtingen.
Jezus volgen… Dat is niet vrijblijvend! Mag het jou iets kosten?
Als je je leven wil behouden, zal je het verliezen. Maar als je het verliest omwille van Hem, zal je het juist behouden! (zie Lucas 9:24)
Deze rabbi, die de mens zelf bedacht en op de wereld zette, zou Hij het niet weten?

Wat heb je te verliezen…?

Om over na te denken
• Wie volg jij?
• Wat mag het je kosten om Jezus te volgen?
• Zijn er nog dingen in je leven die je liever niet loslaat? Praat er eens over met Hem.
• Wat vrees je te verliezen als je alles loslaat en in Zijn handen legt?
• Wat hoop je te behouden door bepaalde dingen in je leven onder jouw controle te houden?


3 reacties

Zorg dragen namens Hem

Ik sta aan de oever van de rivier.
Krachtig stroomt het water voor me langs.
De rivier is niet erg diep. Toch moet je je wel staande weten te houden, wil je de doorsteek naar de overkant maken.

rivier papa kids

aan de slag in de rivier

De overkant is een drietal meter van me verwijderd.
Samen met de kinderen bouw ik een dam in de rivier met allerlei kleine en grote stenen die in en rond de rivier liggen.
Onze twee jongste kinderen werken aan de overkant aan de oever. Samen geven we de dam vorm. We werken naar elkaar toe.

Opeens doet de jongste zich ergens pijn aan en huilt. Z’n zusje roept naar mij. Maar door het hard stromende water kan ik haar niet horen. We gebaren naar elkaar.
Ik kan inschatten dat het meevalt en dat het niet nodig is dat ik naar de overkant kom. Maar hij kan wel wat troost gebruiken.
Met knuffel-gebaren maak ik duidelijk dat ze hem maar even moet troosten en omarmen. Ze geeft hem een voorzichtige ‘hug’ en al gauw kunnen we allemaal weer verder. De traantjes gedroogd. Het plezier is terug.

Bij het hele tafereel dat ik voor me zie, moet ik denken aan hoe God ons wil inzetten om anderen te troosten en te verzorgen. Nee, niet uit onmacht zoals bij mij. Ik kon niet snel naar de overkant gaan om mijn zoon te troosten, maar voor Hem is niets onmogelijk.

Hij is almachtig, maar wil óns graag gebruiken om een zegen te zijn voor anderen. Om zorg en liefde uit te delen die Híj graag wil geven aan onze familie, buren, collega’s en gemeenteleden die zorg nodig hebben.

Hij zoekt mensen die namens Hem liefde en genade willen uitdelen.
Dat is genade die wij van Hem ontvangen.
Zijn antwoord op ziekte, pijn en lijden in deze wereld zijn WIJ!

Wij mogen hier op aarde Zijn handen zijn die zorgen, zegenen en bemoedigen.
Wij mogen diegenen zijn waardoor God zijn liefde en zorgzaamheid aan Zijn schepping laat zien.

P1110925

zorg dragen voor elkaar

Wat willen wij namens Hem doen aan ziekte, pijn en lijden bij mensen om ons heen, dichtbij en ver af?

Hoe kijkt God naar jouw buurman of -vrouw, jouw collega’s en jouw gemeenteleden? Wat zie je in Zijn ogen? Liefde, ontferming, medeleven en compassie?
Wil jij dat aan hen overbrengen namens Hem?

Wie kan jij zegenen met aandacht en liefde namens je Hemelse Vader?

Is er iemand in jouw buurt die nood heeft aan Gods liefde en kan jij daarin van betekenis zijn?

Wees een zegen en ontvang Zijn zegen!