Op het tweede gezicht…

Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet; want de dingen die men ziet, zijn van het ogenblik, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig. (2 Korintiërs 4:18)


Een reactie plaatsen

Kunnen we nog wachten?

Dit bericht publiceerde ik eerder, op 20-02-2014. Nu heb ik het ingediend bij de ‘bloghop’ van de Christelijke Webloggers. Zij kiezen maandelijks voor een thema. Omily koos voor de maand oktober voor het erg interessante en boeiende thema ‘wachten’. Op de website van Omily Brignola vind je meer informatie. De andere inzendingen kan je daar ook lezen.
bloghop

Op het tweede gezicht...

wachtenPas geleden hoorde ik iemand in de wachtkamer van het ziekenhuis zeggen: “Weet je dat we eigenlijk ons hele leven zitten te wachten? Mijn vrouw wacht op mij tot ik weer thuis ben. Ik wacht op de dokter,..” En ga zomaar door. Iedereen wacht wel op iemand of iets die op haar/zijn beurt ook weer op iemand of iets wacht…

Niet vrolijk
Van (het vooruitzicht op) wachten worden we doorgaans niet zo vrolijk. Wachten in het ziekenhuis, bij de dokter, aan het verkeerslicht, wachten op de bus, de trein die weer eens vertraging heeft. Wachten op iets wat je beloofd is, wachten op werk, wachten op anderen… Het kan heel wat frustratie geven!

Gisteren mocht ik met mijn oudste zoon een paar rollen gratis vuilniszakken ophalen in de sporthal hier in de buurt. Er is een nieuw soort vuilniszak ingevoerd en alle inwoners krijgen éénmalig een paar rollen gratis. Ook daar was het weer aanschuiven. Een lange rij…

View original post 1.520 woorden meer